Ken je dat moment dat je aan het koken bent en tegelijkertijd muziek luistert… en dan per ongeluk je telefoon in een soufflé verandert?
Als je nu denkt: “Nou, dat is wel héél cliché ADHD,” dan heb je helemaal gelijk. En het gebeurde mij gisteren.
Ik was pasta aan het koken voor mijn lunch en ik had net een leuk nummer ontdekt, dat ik vervolgens op mijn telefoon aanzette.
De pasta vroeg om mijn aandacht, dus ik legde mijn telefoon weg, ging verder met koken en luisterde vrolijk door naar de muziek.
Een paar minuten en ingrediënten later was mijn lunch bijna klaar, dus ik zette de plaat wat zachter. Althans, dat dacht ik.
Thuis heb ik zo’n inductie kookplaat met vier platen en vier bijbehorende knoppen, ik woon er nu twee jaar maar heel eerlijk, ik weet nog steeds niet uit mijn hoofd welke knop bij welke plaat hoort.
En misschien voel je hem al aankomen, maar ik in ieder geval op dat moment niet.
Want terwijl ik aan de andere kant van de keuken wat spullen in de koelkast legde, hield de muziek ineens op.
Wat gek, misschien word ik gebeld? dacht ik bij mezelf.
Maar de volgende realisatie kwam direct erachteraan en ik sprintte terug naar het fornuis.
IK HEB TOCH NIET MIJN TELEFOON OP DE PLAAT GELEGD EN AAN DE VERKEERDE KNOP GEDRAAID?!
Jahoor. Daar lag ‘ie. Midden op de kookplaat, al rokend, met op het scherm de melding dat het apparaat oververhit was.
Na de ergste schrik moest ik er dan toch wel weer om lachen. Tja, zo gaan die dingen soms als je brein álles tegelijk wil meemaken. Muziek, pasta, dagdromen, meezingen en dan let je niet op waar je je telefoon neerlegt.
ADHD is niet alleen maar chaos én soms kan het toch voor wat onhandigheid zorgen. Het is een hoofd vol ideeën, zintuigen die altijd ‘aan’ staan, en veel taken tegelijkertijd willen doen. Al had ik mijn telefoon natuurlijk liever níet gaar gestoomd tijdens de lunch…
Gelukkig deed ‘ie het later wel gewoon weer. Net als ik.
Het gesmolten telefoonhoesje laten we dan even achterwege.
