Toen ik nog studeerde, vroeg mijn moeder weleens aan mij: “Wanneer heb je weer een tentamenweek?”.
Een liefdevolle vraag, zonder achterliggende gedachte denk je dan misschien?
Maar leer mijn moeder kennen 😊. Hoewel ze natuurlijk erg veel van mij houdt en ze geen ander kind in mijn plaats zou willen hebben (daar gaan we gewoon even vanuit), weet ze ook wat mijn “ontwikkelpunten” zijn.
Zij is zich erg bewust van de drukte en chaos in mijn hoofd, maar ook van de desastreuze ‘kleding-tornado’ die gek genoeg alleen mijn kamer wist te treffen.
“Wanneer heb je weer tentamenweek?” Een vraag die op het eerste gezicht geen verband lijkt te hebben met mijn kleding-tornado.
Maar zodra ik in mijn ‘leer-modus’ moest komen, deed ik van alles behalve studeren. Na een lange voorbereiding van series kijken, telefoon scrollen en welverdiende pauzes nemen was ik dan eindelijk zover om mijn laptop open te slaan.
Laat dat nu ook precies het moment geweest zijn waarop mijn oog viel op de troep om mij heen. De troep die ik lekker had weg gefilterd, maar nu ineens als een blok aan mijn been mij weerhield om te studeren.
Misschien ken je dat ook wel, dat je ergens totaal geen last van hebt, troep, administratie, die ongelezen mailtjes, die to-do’s… Totdat je het ineens ‘ziet’ en je niet anders meer kunt doen dan het met een soort dwangmatige hyperfocus op te lossen.
Zo pakte ik in ieder geval mijn kamer aan, en niet alleen mijn kamer, maar ook de vaat, de was én die kleding-tornado. Een opgeruimde kamer bleek voor mij een enorme hulpbron te zijn.
Door het ordenen van mijn kamer, ordende ik eigenlijk ook mijn gedachten, waardoor ik met meer structuur en rust aan mijn tentamens kon leren (wat ik vervolgens toch nog wist uit te stellen hoor).
Hoe fijn is het als je jouw hulpbronnen leert kennen om ze in dit soort situaties in te kunnen zetten?
Geef een reactie